แม่หมอ: Revenge(2)

Revenge(2)
เรื่องจากมุมมองบุคคลที่สาม
วันนี้…ห้างสยามไอดอลมีฝูงชนจำนวนมาก..
ส่วนหนึ่งที่คนเยอะก็เนื่องมาจากมีการพบปะแฟน ๆ ของเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลี..วงCLCซึ่งมีเมมเบอร์คนไทยอยู่ด้วยคนหนึ่งนั่นก็คือสร..เป็นที่รู้กันว่า..เมมเบอร์คนไทยของวงนี้มากความสามารถประการใด
เพียงแต่ค่ายต้นสังกัดไม่ได้โด่งดังเท่ากับค่ายใหญ่..กว่าที่วงCLCจะเป็นที่รู้จัก..ก็ใช้เวลาไม่น้อย
เป็นหญิงสาวอีกคนที่คนไทยภาคภูมิใจ..นอกจากลิซ่าวงแบล๊คพิ้งค์ก็ยังมีสรคนนี้นี่แหละ.
วันนี้..เมมเบอร์โดยเฉพาะสร..จะพบปะกับแฟน ๆ และเซ็นชื่อให้เป็นพิเศษ..แฟนคลับที่ต้องการสัมผัสกับวงCLC..ที่มีสิทธิ์ต่างก็นั่งรออย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยบริเวณที่นั่งหน้าเวที..
ยังไม่ถึงเวลาที่ศิลปินจะมา..แต่เสียงคนจำนวนมากทำให้รอบบริเวณคึกคักเป็นอย่างยิ่ง..
เสียงอึกทึกทำให้คน ๆ หนึ่งสะดุ้ง..และมองไปรอบ ๆ ..
ให้ตาย..นี่มันอะไรกัน..นี่มันที่ไหน..
เธอคือจีจี้..
และจีจี้นั่งอยู่บนเก้าอี้คนดูหน้าเวที..ถัดจากหน้าสุดไปราว ๆ ห้าแถว..
จีจี้สวมหมวกแก๊ป..ข้าง ๆ เธอคือแคท..ซึ่งสวมหมวกแก๊ปเช่นกัน..แต่ก้มหน้าอยู่..ปิดบังใบหน้าไม่ให้คนเห็น..
ตัวเองยังมึนงง..ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น..
แต่แล้วก็มีเสียงพูดขึ้นที่หู..
“..ตื่นแล้วหรือจีจี้..ฉันดีใจนะที่ทำให้เธอมีความสุขในวันนี้..”
จีจี้ชะงัก..จับที่ใบหู..สมอลทอล์คยัดเข้าที่รูหู..นี่เองเสียงที่เธอได้ยิน..
ว่าแต่นี่มันคืออะไรกัน..
“..ในฐานะที่เธอเป็นเซสเซอร์คนหนึ่ง.คงรู้นะว่านี่เป็นงานอะไร..”(*เซสเซอร์คือชื่อแฟนคลับของวงCLC)
จีจี้ขมวดคิ้ว..มองไปด้านหน้าเวที..แทบจะกริ๊ดออกมา..
ป้ายที่เวทีบอกชัดเจนว่านี่เป็นงานอะไร..
นี่มันงานแฟนไซน์ของวงCLC..ว่าแต่..เธอมาที่นี่ได้ยังไง..
“..พูดได้นะจีจี้..ฉันฟังเธออยู่..”
จีจี้พูดขึ้นว่า..
“..นี่เล่นอะไรกับฉัน..กับแคท..”
“..แฟนเธอคงยังสลึมสลือไม่รู้เรื่อง..ใช่..เธอคงไม่คิดหรอกว่ามันมียาที่ทำให้มึนเมา..และไม่รู้เรื่องไม่รู้ตัว..เธอก็โดนยานี้..และถูกพามานั่งที่เก้าอี้ซึ่งฉันได้จัดเตรียมไว้ให้เธอกับแฟนเป็นการพิเศษ..ถ้าอ่านข่าวสักหน่อยก็คงจะทราบว่าคนที่โดนยานี้..มีคนหนึ่งก็คือไก่วรายุทธ..มิลินทรจินดาที่โดนพาออกไปจากห้างรูดทรัพย์แบบไม่รู้ตัว..เธอโดนยาประเภทเดียวกันแหละจีจี้..แคทด้วย..”
จีจี้เม้มปาก..ขยับจะลุกขึ้น..แต่เสียงพูดลึกลับจากสมอลทอล์คบลูทูธทำให้เธอชะงัก..
“..ฉันว่าก่อนที่เธอจะลุก..ดูในอกเสื้อแจ๊คเก๊ตก่อนดีกว่าไหม..”
จีจี้เพิ่งสังเกตว่า..ตัวเองกับแคทสวมแจ๊คเก๊ตที่ไม่รู้ว่า..สวมตั้งแต่เมื่อไหร่..
แต่พอก้มดูในอกเสื้อ..จีจี้ก็ขนลุก..
“..เอาล่ะ..คงรู้ว่า..ฉันมัดระเบิดไว้กับตัวเธอ..และมันจะระเบิดได้ทุกเมื่อที่ฉันอยากจะให้ระเบิด..เวลานี้..ฉันอยากให้เธอนั่งเฉย ๆ ..”..เสียงจากสมอลทอล์คทำให้จีจี้ต้องเครียด..
จีจี้พยายามระงับสติ..
“..ต้องการอะไรจากฉัน..”
“..ก็ไม่มีอะไร..เธอนั่งอยู่ตรงนี้กับแคท..ฉันรู้ว่าแคทเป็นคนขวัญอ่อน..เลยวางยาไว้แรงหน่อย..และในระหว่างนี้..แคทจะไม่ทำให้เรามีปัญหาเพราะความขี้ตกใจโวยวายของเธอ..ให้หลับไปแบบนี้แหละดีแล้ว..”
จีจี้เม้มปาก..
“..คงไม่ใช่แค่นี้หรอกนะ..”
“..ก็แนว ๆ นั้น..ถึงเวลา..เขาจะให้เธอไปขอลายเซ็นต์ของสร..วงCLC..เธอก็ไปคุย..ไปขอลายเซ็นกับไอดอลคนโปรดของเธอได้..ถึงตอนนั้น..ฉันจะให้เธอลุกไปได้อย่างไม่มีปัญหา..”
จีจี้รู้สึกถึงอะไรบางอย่างภายใต้การข่มขู่นี้..
“..แล้วจากนั้นล่ะ..”
“..เธอจะพูดอะไรกับสรก็ทำไป..ฉันก็เล่นเกมของฉันไป..”
“..เกมอะไรกัน..”จีจี้ใจหาย..
“..เกมที่ฉันจะเล่นกับแม่หมอหงส์..กับเบลล่า..”
จีจี้สูดลมหายใจ..
“..ถ้าเดาไม่ผิด..ระเบิดที่มัดติดตัวฉันจะระเบิดตอนที่ฉันอยู่บนเวทีกับสรใช่ไหม..”
“..เดาเก่งนี่..แต่มันมีโอกาสจะไม่ระเบิดถ้าหากว่า..แม่หมอหงส์กับเบลล่าทำตามที่ฉันต้องการได้สำเร็จ..เธอมีหน้าที่นั่งสวย ๆ นิ่ง ๆ อยู่ตรงนี้..เป็นตัวประกันให้ฉันเล่นเกมกับหงส์และเบลล่า..”
จีจี้นิ่ง..
“..ถ้าเธอทำอะไรให้คนรู้ว่าเธอตอนนี้อยู่ในสถานการณ์อย่างไร..ระเบิดจะทำงานทันที..ไม่เฉพาะแค่เธอที่จะร่างแหลก..แคทที่อยู่ข้าง ๆ ..กับคนรอบข้างเธอก็จะแหลกไปด้วย..เธอไม่มีทางทำอะไรได้นอกจากอยู่นิ่ง ๆ ..และเดินเข้าแถวไปขอลายเซ็นต์สร..และหากว่าโชคเธอดี..หงส์กับเบลล่าทำตามที่ฉันต้องการได้..เธอก็จะรอดจากระเบิด..ไม่เช่นนั้นแล้ว..สุดท้าย..มันจะตูมตามบนเวทีพร้อมกับพาศิลปินคนโปรดแหลกไปกับเธอด้วย..ดีเหมือนกันนะ..เรียกว่าเป็นเซสเซอร์จนตัวตาย..”
จีจี้สงบอารมณ์นิ่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ..
และเธอพูดขึ้นว่า..
“..สรไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้..อย่าทำร้ายเธอเลย..”
“..การที่สรจะโดนระเบิด..มันขึ้นกับหงส์กับเบลล่า..ถ้าจะต้องเป็นอะไรไป..ก็อย่ามาโทษฉัน..โทษสองคนนั่นจะดีกว่า..”
จีจี้นิ่ง..ไม่มีทางเลือก..ต้องทำตามคำขู่ของคนร้ายไปก่อน..
เสียงครางเบา ๆ ..เหมือนยาที่ใช้กับแคทจะหมดฤทธิ์แล้ว..
จีจี้ใจหาย..
“..แคททำท่าจะฟื้นแฮะ..แต่นิสัยสติแตกขี้โวยวาย..อาจจะทำให้ทุกอย่างพินาศได้..เธอต้องปรามแคทให้อยู่เฉย ๆ ..ทำให้ได้ล่ะ..ฉันจะจับตามองเธออยู่ตลอดเวลา..อย่าทิ้งสมอลล์ทอล์ค..มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันจะติดต่อเธอได้..โทรศัพท์อยู่ไม่ห่างจากระยะที่สมอลทอล์ครับคลื่นได้หรอก..เธอมีแต่ตัวกับระเบิดและสมอลทอล์คนี้เท่านั้น..จีจี้..”
เสียงจากหูฟังเงียบไป..
แคททำท่าจะฟื้น..จีจี้รีบผวากอด..ก่อนจะมองดูในแจ๊คเก๊ตแคท..มีระเบิดเหมือนกับของเธอ..ไฟสีเขียวสีแดงยังนิ่งสงบ..จีจี้ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปอย่างไรในเวลาที่จะระเบิด..แต่อย่าให้มันมีสัญญาณที่น่ากลัวขึ้นมาจะดีกว่า..
เรื่องเหล่านี้มันควรจะทำให้คน ๆ หนึ่งสติแตกขึ้นมาได้..แต่สำหรับจีจี้..มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอนิ่งผิดปรกติคนทั่วไป..หรือนี่จะเป็นคุณสมบัติสำคัญบางอย่างที่จะทำให้เป็นแม่หมอนักสืบในอนาคต..
แคทฟื้นขึ้นแล้ว..กระพริบตาเล็กน้อย..มึนงงเพราะฤทธิ์ยาตกค้าง..
จีจี้กอดแคทไว้..กระซิบที่หู..
“..แคท..ทำใจนิ่ง ๆ ..ห้ามโวยวายเด็ดขาด..อย่าสติแตก..นี่เป็นเรื่องสำคัญ..”
จีจี้กอดแคทแน่น..และค่อย ๆ เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ออกมา..
พอจีจี้เล่าเรื่องจบ..แคทก็แทบจะกริ๊ด..แต่จีจี้รีบอุดปากไว้..
น้ำตาแคทไหลพราก..ตัวสั่นระริก..
จีจี้ประกบปากกับปากแคท..จูบอย่างไม่แคร์สายตาคน..ท่ามกลางคนทั้งห้างที่เหมือนมองหญิงสาวทั้งสองอยู่..
และภาพหญิงสาวสองคนจูบกันก็ถูกนำขึ้นจอยักษ์ที่เป็นตารางหน้าเวที..
เสียงจากหูฟังดังขึ้น..
“..เธอฉลาดดีนี่..จีจี้..จูบดูดดื่มกับแฟน..ทำให้คนมองทั้งห้าง..บ้าชะมัด..นี่เธอทำอะไรไปวะ..”
จีจี้ยังคงจูบ..แต่ก็พูดขึ้นเช่นกัน..
“..จะระเบิดฉันกับแคทตรงนี้หรือไง..ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดไปจากที่คุณตั้งกติกานี่..”
“..ถือว่าฉันเสียรู้เธอไปครั้งหนึ่ง..เฮอะ..พอเถอะ..จีจี้..นับตั้งแต่นี้..การกระทำของเธอในรูปแบบที่เป็นอยู่..ก็ถือว่าฉันห้ามด้วย..หรือว่าจะเสี่ยงก็เอา..”
ถ้าคนมองทั้งห้าง..ก็เท่ากับจีจี้กับแคทจะเป็นที่สนใจ..
ดังนั้น..คนร้ายจึงต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลมเสียก่อน..
แคทจับที่หู..ดึงหูฟังสมอลล์ทอล์คออกมาด้วย..
แน่นอน..การสนทนาของจีจี้กับคนร้าย..แคทก็ย่อมได้ยิน..เพราะนี่เป็นหูฟังแบบเสียบหูคู่..แต่แบ่งให้จีจี้กับแคทเสียบคนละข้าง..
แคทพูดขึ้นว่า..
“..จีจี้..นี่มัน..”
“..เราต้องทำตามคำสั่งของเขานะแคท..ไม่มีทางเลือก..ใจเย็น ๆ ..ฉันเชื่อว่าเราจะต้องไม่เป็นไร..ก่อนอื่น..เธอควรจะเสียบสมอลล์ทอล์คของเธอไว้ก่อน..เธอจะได้รับรู้ว่าเขาต้องการอะไร..และช่วยกันคิดได้..”
จีจี้พูดจบ..แคทซึ่งตอนนี้..เริ่มระงับความตื่นเต้นได้..ก็เสียบหูฟังไว้ตามเดิม..
จีจี้ผละจากกอดแคท..จับมือแคทไว้..พูดอย่างนุ่มนวล..
“..เราต้องผ่านมันไปให้ได้แคท..ฉันรักเธอ..ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง..”
แคทน้ำตารื้น..กลัวเป็นที่สุด..
แต่จีจี้เหมือนจะขีดเขียนอะไรลงบนฝ่ามือ..
ใช่..นี่คือวิธีที่จะสื่อสารกันแบบไม่ให้คนร้ายได้ยิน..
แคทตากระจ่าง..
ในขณะเดียวกัน..เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินมาทางนี้..จีจี้ยิ้มให้..
เจ้าหน้าที่พูดขึ้นว่า..
“..กรุณารักษาธรรมเนียมและวัฒนธรรมด้วยนะครับ..ถ้าหากทำประเจิดประเจ้ออีก..เราจะเชิญคุณออกไป..”
จีจี้พยักหน้า..
“..ขอโทษค่ะ..เผอิญว่าทะเลาะกันนิดหน่อยน่ะค่ะ..”
“..อ๋อ..ถ้าง้อแฟนก็ทำดี ๆ ก็ได้นี่ครับ..”
รปภ.เห็นหน้าที่รื้นไปด้วยน้ำตาของแคทก็พยักหน้าเข้าใจ..
แต่ก่อนจะหันหลังกลับ..เขาก็พูดว่า..
“..ผมไม่อยากจะทำตัวเป็นคนล้าสมัยนะครับ..เข้าใจว่าความรักมันเกิดขึ้นได้แม้แต่กับเพศเดียวกัน..แต่การแสดงออกในที่สาธารณะโดยไม่สนวัฒนธรรม..ห้างเราถือสามากนะครับ..”
เหมือนด่ากลาย ๆ ..แต่จีจี้กลับไม่รู้สึกโกรธ..กลับพูดว่า..
“..ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ..แต่เราจะไม่ทำอีกล่ะค่ะ..”
แคทก้มลงเหมือนหาของ..รปภ.อดถามไม่ได้..
“..มีอะไรหรือครับ..”
“..ช่วยหาของให้หน่อยค่ะ..ของตก..”แคทพูด..
รปภ.ก้มหาให้..จีจี้พูดขึ้นว่า..
“..ไม่เป็นไรค่ะ..เราหาเองได้..ขอบคุณนะคะ..ขอโทษด้วยค่ะ..ที่ทำไม่ถูกต้อง..”
รปภ.พยักหน้า..ก่อนจะเดินออกไป..
สองสาวนั่งเป็นปรกติ..
จีจี้กุมมือแคทแน่น..
และสิ่งที่ระคายมือทำให้แคทเป่าปาก..
จีจี้ยิ้ม..
เพราะแคทสัมผัสได้ถึงปากกาที่จีจี้ขโมยมาจากรปภ.ตอนก้มหาของ..
วิธีที่จะสื่อสารไปสู่คนอื่นได้..ต้องแอบเขียนอะไรสักอย่างส่งออกไปนั่นเอง..
……
ในขณะเดียวกัน..
หญิงสาวกลางคนสองคนมาถึงห้างสยามไอดอลเวลาใกล้เที่ยง..
คนหนึ่งสวมชุดสีดำ..ปราดเปรียวทะมัดทะแมง..ใส่แว่นดำทำให้ดูไม่ธรรมดา..
แต่อีกคนกลับดูธรรมดามาก ๆ ..สวมแค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์..และแว่นตาทรงนกฮูกสีดำ..
คน ๆ นี้คือแม่หมอหงส์..และหญิงกลางคนอีกคนคือเบลล่า..
ทั้งสองมาถึงในเวลาที่เห็นภาพสะดุดตาที่ขึ้นไปบนจอสี่เหลี่ยมตาราง..นั่นคือภาพของแคทกับจีจี้ที่จูบกันแบบดูดดื่ม..
แม่หมอทั้งตื่นเต้นและยินดีที่เห็น
แต่ก่อนที่จะทำอะไร..โทรศัพท์ก็ดังขึ้น..
แม่หมอหงส์ชะงัก..และรับสาย..
“..โชคดีที่คุณรับสายนะคุณลักขณา..”อีกฝ่ายเรียกชื่อจริงของแม่หมอหงส์..
“..มีอะไรหรือ..ภรภพ..”
“..คุณคงรู้ว่านี่เป็นฝีมือผม..แต่เหนืออื่นใด..ฝีมือผมคงไม่ใช่ธรรมดานักหรอก..”
แม่หมอหงส์แค่นเสียง..
“..นายเล่นเกมอะไรอยู่..”
“…เล่นเกมหรือ..เอาล่ะ..บอกอินโทรของเกมนี้ให้ฟังก็ได้..แคทจีจี้อยู่ตรงนั้น..แต่ก็คงจะอยู่ไม่เป็นสุข..เพราะในตัวพวกเธอมีระเบิดที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ..”
แม่หมอหงส์เปิดสปีคเกอร์ให้เบลล่าฟังด้วย..
พอได้ยินดังนั้น..ทั้งสองต่างก็ใจหาย..
แม่หมอหงส์ระงับสติ..
“..แกต้องการอะไร..ภรภพ..”
“..จะบอกให้ว่า..ฉันตกลงใจจะกดระเบิดในช่วงที่จีจี้ขอลายเซ็นสร..CLCเรียบร้อยแล้ว..”
“..นี่ทำไมแกไม่แยกแยะวะ..”เบลล่าคำราม.. “..ถ้าแค้นเราก็มาเล่นงานเราสิ..คนอื่นไม่เกี่ยว..”
“..จัดการพวกเธอมันง่ายดายเกินไป..แต่สร้างความรู้สึกที่ว่า..พวกเธอปกป้องใครไม่ได้..มันน่าจะดีที่สุด..ใช่ไหมล่ะ..ลักขณา..เบญจวรรณ..”
เบลล่าแค่นเสียง..
“..ไอ้กระจอกอย่างแกจะเล่นเกมอะไรกับฉันก็ว่ามา..ภรภพ..”
“..ในห้างนี้มีระเบิดอยู่สองจุดไม่นับระเบิดบนตัวแคทจีจี้..นี่คือเกมของฉัน..หาให้เจอสิ..”
“..แค่นี้ใช่ไหม..”เบลล่าแค่นเสียง..
“..ก็ไม่ใช่แค่นี้..หากเธอเจอระเบิด..ซึ่งมันติดกับที่คาดอย่างดี..เธอกับหงส์..ต้องเอามาคาดติดกับตัวคนละอัน..”
เบลล่าเหมือนสบถ..
แต่ภรภพก็พูดขึ้นว่า..
“..คนอย่างเธอชอบเล่นเกม..เบลล่า..ฉันรู้..การแก้ปริศนาเป็นเกมที่เธอชื่นชอบ..ใต้ที่นั่งของแคทจีจี้..จะมีซองใส่ปริศนา..หนึ่งเก้าอี้หนึ่งซอง..ไปเอามาเสีย..ฉันถือว่าใจดีที่จะให้เธอได้คุยกับตัวประกันได้บ้าง..ใช้คำปริศนาหาระเบิดให้เจอ..แล้วคาดติดกับตัวเสีย..แคทจีจี้จะปลอดภัย..เธอมีเวลาถึงตอนที่แคทจีจี้ขึ้นไปรับลายเซ็นจากสรเท่านั้น..”
แม่หมอหงส์ถามย้ำอีกครั้ง..
“..ถ้าปริศนาเบื้องต้นถูกไข..นายจะปล่อยแคทจีจี้ออกไปใช่ไหม..”
“..ฉันสัญญา..วินาทีที่เธอกับเบลล่าคาดระเบิดเสร็จ..ฉันจะปล่อยแคทจีจี้ไป..สองคนนั้นไม่จำเป็นสำหรับฉันอีกต่อไปแล้ว..เพราะตัวประกันกลายเป็นพวกเธอเสียเอง..แต่อย่าลืมนะ..พวกเธอมีเวลาถึงแค่แคทจีจี้รับลายเซ็นจากสรCLCเท่านั้น..”
“..นี่แกจะฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องจริง ๆ หรือนี่..”เบลล่าโวยวาย..
“..เรื่องพวกนี้..คุณก็รู้ว่า..ผมทำได้ถ้ามันมีอะไรที่เร้าใจเพียงพอ..”เสียงภรภพหัวเราะ..
“..บ้าชะมัด..”
“..แต่ก่อนอื่น..พวกคุณต้องทำในสิ่ง ๆ หนึ่งเสียก่อน..”
เบลล่าชะงัก..ไม่ทราบว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน..
แต่แม่หมอหงส์พูดขึ้นว่า..
“..แกต้องตัดการสื่อสารของเรา..จัดการกับมือถือของเราใช่ไหม..”
“..ฉลาดมากสมกับที่เป็นแม่หมอ..ห้องน้ำด้านซ้ายผมเตรียมมือถือเปลี่ยนให้คุณแล้ว..อย่าตุกติกเด็ดขาด..พวกคุณต้องไม่ลืมว่า..ผมมองดูพวกคุณอยู่ตลอดเวลา..”
….
แม่หมอหงส์กับเบลล่า..เดินไปที่ห้องน้ำตามที่ภรภพบอกไว้..
และวางมือถือในจุดที่ภรภพสั่งให้วาง..คือหลังเครื่องเป่าแห้ง..พร้อมกับข้าวของอื่น ๆ ที่ภรภพสั่ง..เช่นกระเป๋าเงิน..นาฬิกาข้อมือ..อาวุธ..ซึ่งเบลล่าจำเป็นต้องวางปืนกล็อคกระบอกเล็กที่เธอพกพาส่วนตัวไว้ด้วย..
แม่หมอหงส์มีแค่มือถือกับกระเป๋าเงินเท่านั้น..
และไปเอามือถือในห้องน้ำห้องที่สามซึ่งแขวนไว้กับที่แขวนของที่ประตู..
โทรศัพท์ดังขึ้น..สมาร์ทโฟนแอนดรอยด์เครื่องนี้แบตอึดและทน..แถมยังมีสมอลทอล์คให้อีก..
“..โทรศัพท์เครื่องนี้..คุณจะใช้งานมันอย่างอื่นไม่ได้..ผมจะโทรหาคุณได้แต่ฝ่ายเดียว..แถมมันยังส่งตำแหน่งที่อยู่ของพวกคุณให้ผมตลอดเวลา..ฉะนั้น..ตุกติกอะไรจะไม่มีทางทำได้นะ..”ภรภพพูด..
เบลล่าเสียบสมอลทอล์ค..การโทรของภรภพ..เหมือนประชุมสาย..สิ่งที่แม่หมอได้ยิน..เบลล่าก็ได้ยินเช่นกัน..
“..ขอให้สนุกกับเกมนะ..เบลล่า..เอาล่ะ..พวกคุณไปเอาปริศนาได้แล้ว..”
ทั้งสองออกจากห้องน้ำ..เบลล่าขมวดคิ้วเมื่อแม่หมอหงส์ดึงทิชชู่พกไปจำนวนหนึ่ง..แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก..
แต่ที่ชวนประหลาดใจก็คือ..แม่หมอและเบลล่าก่อนจะออกจากห้องน้ำ..ก็มองไปที่ตำแหน่งวางข้าวของของตัวเองอีกครั้ง..ซึ่งทุกอย่างมันหายไปหมดแล้ว..
แม่หมอหงส์สบตากับเพื่อนอย่างมีความหมาย..
การจะคุยปรึกษาหารืออะไรไม่มีทางเลย..เพราะโทรศัพท์ต่อกับภรภพตลอดเวลา…
….
สองหญิงกลางคนอดีตเจ้าหน้าที่กรมสืบสวนคดีพิเศษมากฝีมือเดินตรงไปยังที่นั่งที่มีบรรดาแฟน ๆ วงCLCนั่งอยู่..และแม่หมอกับเบลล่าแทรกไปหาแคทกับจีจี้..
แคทเห็นแม่หมอหงส์ก็อุทานเบา ๆ ..แต่จีจี้กลับจุ๊ปาก….แม่หมอพยักหน้า..พูดขึ้นว่า..
“..ไม่ต้องห่วง..ฉ้นกับเบลล่าจะช่วยพวกเธอเอง..”
เบลล่ารับไหว้จีจี้ซึ่งเหมือนจะไวกับเรื่องมารยาท..แคทตอนนี้สติแตกอยู่..พอเห็นจีจี้ไหว้ก็ไหว้ตาม..
“..เธอรออยู่ที่นี่แหละนะทั้งสองคน..ฉันจะทำทุกอย่างให้เสร็จก่อนเวลาที่เค้ากำหนดได้แน่นอน..”แม่หมอหงส์พูด
จีจี้ตั้งสติ..
“..อาหงส์กับคุณเบลล่ามาทำไมหรือคะ..”
“..ซองปริศนาอยู่ใต้เก้าอี้นั่งของพวกเธอ..”
จีจี้ชะงัก..ก่อนจะกระเถิบนั่งลงล้วงมือไปใต้เก้าอี้..
ขยุกขยุยสักพัก..ก็ยื่นซองสองซองให้..
แม่หมอหงส์ชะงักเมื่อจีจี้สอดบางอย่างเข้าไปในซอง..แต่ก็ทำเนียนไม่รู้เรื่อง..
เสียงดังขึ้นจากสมอล์ลทอล์คของแม่หมอหงส์และเบลล่า..
“..เอาล่ะ..ได้ซองกันคนละซองแล้ว..”ภรภพพูด.. “..แยกย้ายไปไขปริศนา..หาระเบิดที่ซ่อนอยู่ให้เจอก่อนจะถึงเวลาที่กำหนด..ฉันรู้ว่าตอนนี้..วงCLCถึงห้างสยามไอดอลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..”
แม่หมอหงส์แค่นเสียง…
แคทมองไปที่แม่เลี้ยงของเธออย่างคาดหวัง..ตอนนี้..แม่หมอคือที่พึ่งแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น..
แคทไม่ใช่คนที่เก่งกาจอะไร..ขี้กลัวพอ ๆ กับความขี้เล่น..ซึ่งตอนนี้..จะเล่นอะไรก็คงไม่ได้แล้ว..
ใครที่มีระเบิดติดตัวอยู่และพร้อมจะตูมตามได้ทุกเมื่อ..คงไม่ใช่เรื่องดีงามอะไรนัก..
แม่หมอเหมือนจะรู้ว่าคนที่เธอรักเหมือนลูกสาวคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่..
เธอได้แต่จับบ่าแคท..
“..แคท..เชื่อมั่นในตัวอานะ…”
“..ไม่..อาหงส์..แคทไม่อยากเรียกอาหงส์อีกแล้ว..แคทอยากเรียกอาหงส์ว่าแม่..”
แคทน้ำตาคลอหน่วย..
“..อาหงส์เป็นแม่ของแคทนะ..นะ..”
ความกลัวของแคท..ระคนกับความรู้สึกอยากจะมีผู้ปกป้อง..
แม้จะมีคนรักอย่างจีจี้..แต่สิ่งที่ต้องการมากกว่าคือ..พ่อกับแม่..
อุปนิสัยครึกครื่นรื่นเริง..แต่เมื่อเผชิญกับอันตราย..กลับโหยหาสิ่งที่ต้องการมาตลอด..
แม่หมอหงส์กอดแคทไว้..
กอดอย่างอบอุ่น..
“..ถ้าแคทเรียกว่าแม่..ใครจะปฏิเสธได้ล่ะ..แม่จะปกป้องหนูกับจีจี้เอง..รออยู่ที่นี่นะแคท..หนูกับจีจี้จะไม่เป็นอะไร..ระหว่างนี้..ก็ถือว่า..สนุกกับการกริ๊ดสรกับจีจี้ไปก่อนก็แล้วกัน..”
แคทรู้สึกดีขึ้น..ความอบอุ่นที่โหยหามานาน..แคทรู้สึกว่าเพิ่งได้รับการตอบสนอง..
พ่อก็แต่งงานมาระยะหนึ่ง..แต่จนแล้วจนรอด..แคทก็ไม่เคยจะได้กอดแม่เลี้ยงคนนี้เลยสักครั้ง..
เสียงจากสมอลล์ทอล์ค..
“..แหม..ดราม่าซาบซึ้งดีมาก..เธอประมาทไปแล้วนะหงส์..ฮ่าฮ่าฮ่า..”
แคทผละออก..จีจี้เหมือนอยากจะกอดด้วย..แม่หมอหงส์ก็ยอมให้กอดแต่โดยดี..
เสียงเบา ๆ ของจีจี้ทำให้แม่หมอตากระจ่าง…
จีจี้ผละออก..ยิ้มเล็กน้อย..
แม่หมอพยักหน้า..เดินออกมาจากกลุ่มแฟนคลับที่เริ่มทยอยเข้ามานั่งตามสิทธิ์ของตนในการได้พูดคุยกับศิลปิน..เพราะอีกไม่นาน..สรจะนำวงCLCขึ้นเวทีแล้ว..เพราะมีเสียงกริ๊ดดังขึ้นเป็นระยะ..
ทั้งแม่หมอและเบลล่าเดินผละออกมา..ท่ามกลางฝูงชน..ต่างคนต่างก็เปิดซองจดหมาย..
“..ต้องแยกย้ายกันไปไขปริศนาแล้วสินะ..”เบลล่าหัวเราะ..เปิดซองอ่าน..
แม่หมอหงส์พยักหน้า..
“..ต้องแยกกันทำงานจริง ๆ ..แต่เราจะคุยกันไม่ได้เลย..”
“..จริง ๆ ก็คุยได้นะ..เพียงแต่..เราจะคุยกันหรือเปล่าล่ะ..มีคนฟังเราคุยอยู่ในโทรศัพท์ขนาดนี้..”
มีเสียงหัวเราะของภรภพ..ดังจากสมอลล์ทอล์คของทั้งคู่..
“..แยกย้ายกันไปเถอะ..ขอให้โชคดี..ฉันว่า..ฉันคิดไม่ผิดที่เลือกที่จะเล่นเกมกับพวกเธอ..”
แม่หมอหงส์กับเบลล่าสบตากัน..ก่อนจะหันหลังแยกย้ายไปคนละทาง..
แม่หมอหงส์เปิดซอง..สิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้..คือสิ่งที่จีจี้ใส่ให้ในซอง..นั่นคือปากกา..
และตอนที่กอดกัน..จีจี้ได้พูดถึงตัวเลขสามตัว..ซึ่งแม่หมอรู้ดีว่า..มันคือรหัสดวงตามวิชาจุดเวลาอาตมะของจีจี้..
พิมพ์ดาวสอนให้จีจี้รู้แต่วิชานี้..ดังนั้น..พอบอกตัวเลขมาสามตัว..แม่หมอก็เข้าใจได้กระจ่าง..
ทางหนึ่งมองที่กระดาษปริศนา..
อีกทางหนึ่ง..ลอบหยิบทิชชู่ขึ้น..
ใช้ปากกาที่ได้จากจีจี้เขียนอะไรขยุกขยุย..
แฟนคลับของวงCLCล้นหลาม..การสังเกตว่าแม่หมอหงส์จะทำอะไรคงไม่ง่ายนัก..
ว่าแต่แม่หมอหงส์จะเขียนใส่ทิชชู่ไปทำไม..
…….
ท่ามกลางความครึกครื้นอึกทึกของบรรดาแฟนคลับวง CLC ที่เวลานี้ยังคงเข้ามาในห้างที่สวยงามทันสมัยอย่างสยามไอดอลกันแบบไม่ขาดสาย..
คนสามคนเดินเข้ามา..และแน่นอนไม่มีใครทราบว่าเขาเป็นใคร..
ทั้งสามต่างเดินฝ่าฝูงชนที่ส่งเสียงกริ๊ด….
หูฟังสมอล์ทอล์คแบบบลูทูธยังคงเสียบที่รูหูของคนทั้งสาม..และมีเสียงสั่งการ..
“..รีบไปที่ที่เรานัดหมายกันไว้..”เสียงดังจากโทรศัพท์.. “.รีบด่วนด้วย..”
“..ใจเย็นนะครับ..”ชายคนหนึ่งพูด.. “..คนเยอะมาก..ผมกำลังรีบ..”
“..คุณไม่ควรจะเกาะกลุ่มกันไปเพื่อสร้างความสงสัยนะคะ..”
“..แหม..คุณพิมพ์ดาว..ผมเชื่อว่าพวกเขาคงไม่สังเกตผมหรอก..เพราะเขาคงไม่รู้ว่า..พวกผมเป็นใคร..”
“..ดาวก็ได้แต่หวังกับพวกคุณนี่แหละค่ะ..”เสียงเด็กสาวที่อยู่ในโทรศัพท์ก็คือพิมพ์ดาวนั่นเอง.. “..เพราะภรภพอาจจะศึกษาจนรู้จักทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพี่หงส์..แต่ร่องรอยพี่เบลล่าหาได้ยาก..เขาไม่มีทางรู้จักคุณสามคนที่ทำงานให้พี่เบลล่าแน่นอน.”
“..ว่าแต่สิ่งที่คุณคิด..คงไม่ผิดใช่ไหม..”
“..ดาวอ่านดวงไม่ผิด..พี่หงส์ต้องอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก..ติดต่ออะไรพวกเราไม่ได้..รวมทั้งพี่เบลล่าด้วย..ดาวเลยกำหนดแนวทางให้พี่หงส์ติดต่อพวกเราไว้..เราจะได้ช่วยเหลือพี่หงส์ได้อีกแรง..ดาวใช้จุดสามจุดเป็นตำแหน่งส่งข่าว..พวกคุณควรจะรีบแยกย้ายกันไปที่จุดทั้งสาม..อย่าลืมประสานงานกันด้วยล่ะ..”
จากเหตุการณ์ในกรณีพิมพ์ดาวที่หายไป..ทำให้คนของเบลล่ารู้ว่า..พิมพ์ดาวมีความสามารถมากระดับไหน..
แผนการช่วยเหลือหงส์กับเบลล่า..พิมพ์ดาวก็กำหนดวิธีการซึ่งคาดไม่ถึง..
กับคนที่รู้ดวงชะตา..ย่อมจะได้เปรียบคนปรกติอื่น ๆ มากมายนัก..
ไม่อาจจะให้พนัส..มัสสุ..หรือใครต่อใครที่เป็นคนของกรมฯหรือคนที่แม่หมอหงส์รู้จักเพื่อทำอะไรได้..
มีแต่ใช้คนของเบลล่าเท่านั้น..
พิมพ์ดาวก็เลยจำเป็นต้องซ่อนตัวอยู่อย่างดี..
สภาวะที่แม่หมอหงส์กับเบลล่าต้องเผชิญ..พิมพ์ดาวคาดการณ์ได้ล่วงหน้าจากดวงชะตาอยู่แล้ว..
พิมพ์ดาวอยู่ในร้านอาหารในห้างสยามไอดอล…จองห้องพิเศษไว้สำหรับเป็นวอร์รูม…อาศัยที่ร้านอาหารแห่งนี้…เป็นร้านที่บริษัทของณนนท์แฟนเก่ามีหุ้นอยู่จึงอำนวยความสะดวกได้เต็มที่…
นอกจากพิมพ์ดาวแล้ว…พนัสและทีมงานกรมสืบสวนคดีพิเศษรวมถึงมัสสุ…ก็อยู่ด้วย…กระทั่งจอมก็ยังอยู่กับพิมพ์ดาวเช่นกัน…
พนัสพูดว่า
“…เดี๋ยวเราคงทราบว่า…ภรภพกำลังเล่นเกมอะไรกับหงส์…กับเบลล่าอยู่ใช่ไหม…แล้วแคทจีจี้เป็นยังไงบ้าง…”
พิมพ์ดาวยิ้มกว้าง…
“…คุณพนัสไม่ต้องห่วงนะคะ…พี่แคทพี่จีจี้ไม่เป็นอะไรแน่นอน…”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น…พิมพ์ดาวรับสาย…พูดเบา ๆ ว่า…คนของพี่เบลล่าค่ะ…
พนัสลุ้นว่าเกิดอะไรขึ้น…เช่นเดียวกับทุกคน…
“…เป็นไงบ้างคะ…พี่จอห์น…”พิมพ์ดาวถามพร้อมเปิดสปีคเกอร์โฟน…
จอห์นเป็นคนของเบลล่า…และคนของเบลล่าแต่ละคนฝีมือไม่ใช่ธรรมดาเหมือนกัน…
“…ผมเช็คที่จุดนัดหมายส่งข้อมูลทั้งสามจุด…คุณหงส์วางกระดาษทิชชูไว้ที่จุดที่สองร้านโทรศัพท์…ซึ่งผมรับผิดชอบเช็คที่นี่เอง…ยุ่งล่ะครับคุณพิมพ์ดาว…”
พิมพ์ดาวนัดแนะกับแม่หมอหงส์ถึงจุดสามจุดที่จะวางข้อมูลเผื่อติดต่อใครไม่ได้ตามดวงที่พิมพ์ดาวอ่านได้…ทั้งสามจุดอยู่ในจุดที่ต้องผ่านไม่จุดใดจุดหนึ่ง…ไม่ทำให้ผิดสังเกต
นี่คือเหตุผลที่แม่หมอต้องเอากระดาษทิชชูจากห้องน้ำติดมาด้วย…
ยังคิดไม่ตกเรื่องหาอะไรเขียน…พอดีได้ปากกาจากจีจี้มาเสียก่อน…
จังหวะชุลมุน…อาศัยการแอบ ๆ ไปกับฝูงชน…ลอบเขียนข้อมูลลงกระดาษทิชชู…ยากหน่อยแต่พอเขียนได้
และแอบวางไว้ ณ จุดที่นัดแนะหนึ่งในสามจุด
จอห์นเจอข้อมูลแล้ว…และรีบติดต่อมาที่พิมพ์ดาวทันที…
“…เค้าเล่นกันถึงระเบิดครับ…และภรภพติดระเบิดบนตัวคุณแคทคุณจีจี้…คุณเบลล่ากับคุณหงส์กำลังแก้สถานการณ์อยู่…”
พิมพ์ดาวแทบจะร้องออกมา
เมื่อกี้เพิ่งบอกพนัสไปแท้ ๆ ว่า…แคทจีจี้ไม่เป็นอะไรแน่นอน…
นี่ถึงขนาดติดระเบิดบนตัวลูกสาวสุดที่รัก…จะมากจะน้อยก็คงเครียดบ้างล่ะ…
………

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr> tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

ข้ามไปยังทูลบาร์